Istorija ovog nesvakidašnjeg mesta (iako je bilo nastanjeno još u gvozdeno doba) najverovatnije počinje u IV veku pre Hrista kada je postalo prestonica Nabatejaca, arapskog nomadskog plemena koje je na krševitom pustinjskom tlu u samom kamenu crvenkastog kolorita izgradilo tj. uklesalo jedinstveni stenoviti grad.

Grad se nalazio na važnom karavanskom putu koji povezuje Mrtvo more i Akabu na Crvenom moru i brzo se razvio u izuzetno važan i bogat trgovački centar. Nabatejci su živeli u prirodnim ili veštački izdubljenim pećinama a svoje grobove i hramove klesali su u stenama.

Fasade i pročelja stoje samostalno bez koncepcije unutrašnjeg prostora, samo sugerišući dimenzije, dubinu i volumen nepostojećeg ili makar odgovarajućeg enterijera. Osim vrhunske zanatske obrade kamena i monumentalnosti, jedinstvena vrednost potiče od prirodne crvenkaste boje i šara u strukturi samih stena.

Na lokalitetu se nalazi na stotine većih i manjih grobnica i drevnih hramova stare arapske civilizacije ali i veliki broj građevina na čijim fasadama se prate grčki, egipatski ili sirijski uticaji i kasniji helenistički, rimski i vizantijski arhitektonski elementi.

Lokalitet je nakon gotovo šest vekova od poslednjeg pomena, ponovo otkrio Švajcarski istraživač Johan Ludvig Burkhart poznat u arapskom svetu i kao šeik Ibrahim ibn Abdulah – ime pod kojim je sa počastima sahranjen u Kairu.

Na UNESCO listi svetske kulturne baštine ovaj lokalitet je od 1985. godine. Smitsonijan magazin proglasio je Petru u Jordanu jednim od ''28 mesta na planeti koja morate videti pre nego što umrete''.

© PlanetaPutovanja